Συνέντευξη: Μέλη Βυζανιάρη – Τσακού

Συγγραφέας στο νησί

 

Συνέντευξη στον Σάββα Σπανούδη, 22/11/2019, Χίος / KROMA©

 

Μπαίνοντας στον ηλεκτρικό στον Πειραιά στις επτά το πρωί μιας θερμής φθινοπωρινής Δευτέρας, άρτι αφιχθείς από τη Χίο, διάλεξα στην τύχη από την τσάντα το «Μήνυμα», ένα από τα οκτώ νέα μου αποκτήματα από τον εκδοτικό οίκο Αλφα Πι, ο οποίος δύο μέρες νωρίτερα είχε κάνει το λάθος να μας αφήσει ανεξέλεγκτους και μόνους στο δωμάτιο με τις εκδόσεις.

Η στάση του Νέου Ηρακλείου τρία τέταρτα αργότερα με βρήκε να έχω ολοκληρώσει καμιά σαρανταριά σελίδες. Στο δωδεκάωρο πάνω, στις 5 το απόγευμα, είχα κάνει προσωπικό ρεκόρ: είχα διαβάσει ένα βιβλίο σε μισή μέρα.

Οι προσωπικές πληροφορίες της συγγραφέως στη δεύτερη σελίδα χρησιμοποιήθηκαν επιδοκιμαστικά εκ μέρους μου (e-mail), και όταν η απάντηση ήρθε την επόμενη μέρα, προτείνοντας και γνωριμία, το επόμενο ταξίδι στη Χίο περιελάμβανε αυτήν τη σύντομη, χαριτωμένη και εποικοδομητική συνέντευξη με τη συγγραφέα του «Μηνύματος» και τεσσάρων ακόμη βιβλίων, την καθηγήτρια αγγλικών και γαλλικών, τη μητέρα τεσσάρων παιδιών και τη γιαγιά έξι εγγονιών.

Μην σας παραπλανεί το «γιαγιά», η Μέλη Βυζανιάρη – Τσακού, γεννηθείσα το ’51, είναι μια νέα, με ζωντάνια, και καθαρό λόγο γυναίκα.

 

Συγγραφέας στο νησί

Μέλη Τσακού

                                         Μέλη Βυζανιάρη Τσακού // συνέντευξη

Στο βιβλίο σας «Το Μήνυμα» του 2017, εκτός από την πόλη όπου γεννηθήκατε και ζείτε, τη Χίο, η οποία υπάρχει έντονα σε κάθε σας βιβλίο, η ιστορία διαδραματίζεται στην Αθήνα και τη Σμύρνη. Πείτε μου ένα καλό και ένα κακό από αυτές.
Το καλό της Αθήνας είναι τα μουσεία και τα θέατρα. Και τα ιατρικά. Το κακό είναι το απρόσωπο. Περπατάς στον δρόμο και κανείς δεν σου λέει καλημέρα. Εδώ όλοι θα σου πουν καλημέρα.
Το καλό της Σμύρνης είναι ότι κρατά τις αναμνήσεις μας. Το κακό είναι ότι έχει γίνει μεγαλούπολη και έχει χάσει το χρώμα της το παραδοσιακό.

Σας ειδοποιούν όταν πωλείται ένα βιβλίο σας; Ποια είναι η διαδικασία;
Στο τέλος του χρόνου ο εκδοτικός οίκος στέλνει αναφορά αν τη ζητήσεις. Εγώ συνήθως δεν τη ζητάω.

Ποιο είναι το επόμενο πράγμα για το οποίο θα θέλατε να γράψετε;
Γράφω ήδη. Λέγεται «Γυναίκες». Μες στο χειμώνα θα έχει τελειώσει. Είναι ήδη 33 χαρακτήρες γυναικών. Η τσιγγάνα, η χήρα, η ορφανή. Κάποιες από αυτές εμπλέκονται μεταξύ τους. Χωρίς να το ξέρουν.

Ποια περίοδο της ημέρας γράφετε;
Πολύ πρωί. Ή τη νύχτα.

Ποιο είναι το συναίσθημα όταν εκδίδεται ένα βιβλίο σας; Αγωνία; Χαρά; Ενθουσιασμός;
Σαν τη γέννηση ενός παιδιού. Η χαρά. Η ολοκλήρωση. Και είναι το ίδιο κάθε φορά. Εδώ είναι το περίεργο.

Ποιο μέρος της δημιουργίας ενός βιβλίου είναι το πιο αγχώδες: οι πωλήσεις, η συγγραφή, η παρουσίαση, η έκδοση;
Οι πωλήσεις δεν με απασχολούν. Η συγγραφή είναι απόλαυση. Η παρουσίαση έχει λίγο άγχος: μου αρέσει να βλέπω τον κόσμο, θέλω να τους μιλήσω για το «παιδί» μου. Θέλεις όμως και να τους ικανοποιήσεις όλους, δεν ξέρεις τι σκέφτονται όλοι εκεί κάτω. Θέλεις να τους πείσεις να το διαβάσουν. Το πιο αγχώδες επομένως είναι η έκδοση. Θες να δεις το έργο σου να γίνεται βιβλίο.

Ποια είναι η «στιγμή» σας ως τώρα ως συγγραφέας;
Η αποδοχή του πρώτου μου βιβλίου να εγκριθεί. Δεν είναι εύκολο να πας τη δουλειά σου και να πεις ‘θέλω να γίνει βιβλίο’.

Πείτε μας ένα βιβλίο που προτείνετε πάντα στους μαθητές σας να διαβάσουν.
Σίγουρα Χιώτες συγγραφείς. Και για λόγους υποστήριξης και επειδή αξίζουν. Εχουμε πολύ καλούς συγγραφείς. Εχεις διαβάσει Γιάννη Μακριδάκη; Εχει τους συμβολισμούς μέσα, που θα τους βάλει να σκεφτούν. Επίσης, Κώστα Ζαφείρη, Ειρήνη Νικολάκη, Αγγελική Στεφανίδου.

 

            Κάμπος Χίου

                                                                                           Χίος, Ελλάδα

Τι σας ευχαριστεί περισσότερο στη Χίο;
Η ζωή μας. Εδώ έχουμε ζωή. Και η έλλειψη αποστάσεων.

Τι σας δυσαρεστεί περισσότερο στη Χίο;
Τίποτα. Δεν θα ήθελα να φύγει τίποτα από τη Χίο. Οχι ότι δεν έχει στραβά και ανάποδα, αλλά υποσκελίζονται από τα καλά της.

Τι λείπει από το νησί;
Η καλή συγκοινωνία. Οι ευκαιρίες για σωστή διασκέδαση. Το ότι είμαστε νησί και δεν μπορείς να πάρεις το αυτοκίνητο και να γυρίσεις την Ελλάδα.

Ποιο είναι το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό ενός Χιώτη;
Το γέλιο του. «Ο Χίος γέλως». Η ανοιχτή καρδιά. Η κοινωνία της Χίου είναι υγιής.

Ποιο είναι το χειρότερο χαρακτηριστικό του Ελληνα;
Η γκρίνια. Το ανικανοποίητο.

Ποιο είναι το καλύτερο;
Η αλληλοϋποστήριξη. Εδώ εμείς με τους μετανάστες το έχουμε δείξει για τα καλά, έτσι δεν είναι;

Ποια είναι η μεγαλύτερή σας απόλαυση μέσα στην ημέρα;
Να είμαι μαζί με τα παιδιά μου.

Τι πολύτιμο ξεχνάει εύκολα ο κόσμος;
Η βοήθεια που του έχει δώσει ο άλλος. Εύκολα τη ζητάμε, εύκολα ξεχνάμε ότι μας δόθηκε.

Η Χίος με μία λέξη.
Ομορφη.

Το KROMA είναι ένα ψηφιακό περιοδικό τέχνης που μπορείς να διαβάσεις στο κινητό σου. Πώς σας φαίνεται αυτή η εξέλιξη; Θεωρείτε ότι θα έχει θετική επίδραση στην επαφή του κόσμου με την τέχνη;
Μπήκα και το είδα. Είναι αξιόλογο. Λείπει κάτι τέτοιο. Είναι σίγουρα θετικό.

«Δεν θα άλλαζα τίποτα στη Χίο»

           «Δεν θα άλλαζα τίποτα στη Χίο»

Facebook page

It's only fair to share!Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn